ALÇAK GÖNÜLLÜ MÜ? ALÇAK OLMAYA GÖNÜLLÜ MÜ? - ASLI MERCAN SARI

29 Aralık 2017 Cuma 10:57

Üretmemek beni rahatsız ediyor, topluma çevreme ve insanlığa değer katmamayı düşünemiyorum. Her gün yeni bir ruhla tanışıyorum. Gerek okuyarak, gerek yüz yüze gerekse gözlemleyerek dışarıda akan hayatları… Köşelerimde asla çok popüler bir şeyler karalayayım da okunsun olmadı niyetim! Her zaman tak tak tak o an ne geldiyse döküldü kaleme, kağıda, tuşlara… Her ruh beni biraz daha olgunlaştırıyor bu hayatta, gördüklerimden mutlu olduklarımda çok oluyor, midemi bulandır-anlarda.

Geçenlerde gözüme ilişen bir yazı okudum “Kurşun kalem kadar mütevazı bir şey daha görmedim. Yazmaya devam edebilmesi için devamlı küçülmesi gerekiyor.” Kim söylemiş? Sordum, soruşturdum, kimin olduğu belli değil! Anonim. Bu köşemin ilhamı da bu satırlar oldu işte, vuralım o vakit tuşlara gecenin deminde… Montaigne’nin bir sözü İnsanlar başaklara benzerler, içleri boşken başları havadadır doldukça eğilirler der. Madem konu mütevazılık, benim hayat felsefem olan bu sözü sizlerle paylaşmak isterim. Ve bu güzel söze istinaden benim düşüncem "İnsandır bana göre şan şöhret makam sahibi oldukça daha çok eğilen, eğilmemek için hırsla büyüyen değil." İnsanlar elbette izzet-i nefis taşıyor, övücü sözlerden iyide kötüde olsa keyif alıyor. Yanlışı söylenince hoşlanmıyor, söyleyene düşman oluyor. Hele de azcık eli para tuttuysa sözüm meclisten dışarı ama gözlemlediğim şahsiyetlerin büyük çoğunluğu ahir zamanda bu durumda…  Haspam bir bakmışsın enaniyet ve gurur sahibi oluvermiş evlerden ırak. Hâlbuki büyüdükçe küçülmesini bilmeli insan. Küçüklükten maksat hoşgörü ve alçak gönüllü olmaktır. Bunu başaran insanlar hem Allah, hem de kulu nezdinde hiçbir zaman küçülmez büyürler. Mütevazı olmak ve başkalarına karşı üstünlük sağlamaya çalışmak onun küçüklüğüdür. Hani yine bir sözle pekiştireyim burayı da, sıklıkla kullanırım “'Biz, Mağrur olma padişahım, senden büyük Allah var' diyen bir milletin evlatlarıyız.” Ne oldum dememeli ne olacağım demeli… Daha birçok söz büyük ustaların hangisini konduracağımı bilemedim. Hiçbir zaman oldum dememeli insanoğlu belki de en büyük yanlışı burada yapıyor. Tamam, ben oldum, biliyorum, mükemmelim tövbe haşa! Burun bir karış havada.  Oysa küçücük bir çocuktan, esen yelden, yerdeki karıncadan dahi alabileceğimiz birçok şeyin olduğunu unutmamak, hayatınızda yapabileceğiniz en büyük elzem. Birde güzelliğini kişiliğinden alan insanlar var ya; hani bir bakışta farklı ve ağırlığı hemen anlaşılan, hani gözlerinin içine baktığınızda, hayatınızda neyin eksik olduğunu hemen anladığınız, iyikim dediğiniz hani her sorunda; kendine kaçış yolu değil de, birlikte bir çıkış yolu arayan. Tevazu, mütevazi, alçak gönüllülük içinde yürüyen. Bundan mütevellit yürüdüğü her yolu güzellikle açan yüce gönüllü insanlardan bahsediyorum. İşte buda insan…

Güçsüz bitap durumda iken kendinizi mütevazı göstermek belki bir meziyet değildir. Ama zirvede iken, övülürken tevazu göstermek ender rastlanan erdemli onurlu yüce bir davranıştır. Bundan daha ötesi var mı? Tevazu ve incelikle, hayatı kucaklamayı becerebilen insanlar olmamız dileğiyle...

Görüşlerinizi Bildirin

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.