HANGİ ACIYLA BESLENİYORSUNUZ? - ASLI MERCAN SARI

19 Ocak 2018 Cuma 09:47

Sadece yazmak istediğim için yazıyorum bu köşemi, içimi dökmek için. Kendime ayırdım her bir sözcüğü satırı yaşanmışlığı. Evet, gerçekten de bu hayat hiç adil değil, hiç olmaması gereken şeyler hiç olmaması gereken zamanda, hiç olmaması gereken kişilere oluyor. Gözünüz aydın kaybettim insanlığımı iyi niyetlerimden vurula vurula kaybettim. Anmasınlar adımı…

İnsanlara baktığımda artık yüzünün arkasındaki iğrenç ruhu görmekten bahsediyorum. Yani karşınızdakini tanımadan onun hakkında fikir sahibi olmaktan. Ne yazık ki artık bunu başarabiliyorum. Biliyorum; Ben bile kendimi anlatamıyorken kimseden anlaşılmayı beklemek, hayalden de öte…. Sonrada diyorum ki dön gerçek hayata Aslı Şerefle bitirilmesi gereken en asil görev hayattır. Haydi, polyannacılığa devam. İyi niyetlerimin son evrelerinden biridir bu yaşananlar. Belirli bir sürede oluşan hayal kırıklıkları, umutsuzluklar, haksızlıklar, meşrebi geniş insanların alkışları, ne olduğu belli olmayan abuk sabuk hayatlar bu fikirlere sahip olmamın birer ürünüdür. Zaten dolu olan bardağın son raddeye gelip taşmaya başlamasıdır artık. Bu satırları yazarken gerçekten çok üzgünüm insanlık adına. Kime baksam yabancı, çıkar ilişkisi, kimin eli kimin cebinde belli değil. İnsanlarda birçok şeyin yitip gittiğini ne yazık ki görebiliyorum. Kısaca insanlık öldü nazarımda var olun.

Akabinde şunu da eklemeliyim satırlarıma vuruldukça güçlenmek ifadesinin kitabını da yazarım. Üstadın satırları her zaman çınlar kulaklarımda “İki tür acı vardır. Biri sizi güçlendiren acı, diğeri ise sadece ıstırap veren yararsız acı. Hangi acıyı beslediğine dikkat etmeli insan.” F. Dostoyevski. Hayat her şeye rağmen yaşanası. Bir lokma ekmek için şerefini çiğnetmeye; Bir zamanlık mevki için el ayak öpmeye; İnsanları ezip geçmeye; Günlük menfaatler için, onurunu terk etmeye; Bir kısım insanlara kızıp, tüm insanlara düşman olmaya değmez bu hayat. Sormuşlar bir bilgine: Hayat nedir diye? Demiş bilgin; iki yönlü bir yol, devam eder bilinmeze. Sen görmemezlikten gelsen de vardır bir yoldaş her köşesinde. Bazen çıkarsın zorlukla dar bir yokuştan, Bazen de aşarsın dertleri, sanki uçuyormuş gibi inerek buradan. Ve ben legal ve illegal düşüncelerle diyorum ki; Yine kış olur yine bahar olur kısır döngü bu sahip olduklarına şükret! Tertemiz hayatlarınıza şükredin.

Son kelamım şudur; "Meyve tutan ağaç taşlanır.’’ üstadım ‘’Düşmanın yoksa hiç başaramamışsın bu hayatta demek’’  diyen içimdeki bu sesi keyifle dinliyorum nicedir. Teslim oluyorum bu sese. Tek başına, tertemiz, kendin olarak yeni bir hayat yeşerttiğin yolda, geçmişi yaşamak yerine azimle ileriye yürümek… Bir köşemde de ifade etmiştim bu satırları; İçimde yaşadığım anlamlı duygularla derin derin gülümseyerek, Hoş-çakal-ın yaşarken TOPRAĞA İFTİHARLA GÖMÜP, ZERRE KADAR ÜZÜLMEDİKLERİM…

SELAM İLE…


Görüşlerinizi Bildirin

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

YAZARIN DİĞER YAZILARI