Sürç-i lisan ettiysem affola - ASLI MERCAN SARI

16 Nisan 2017 Pazar 14:10

Yıl 2008 Bu benim ilkyazım, ilk adımım ilk heyecanım ne yazdığımda belli değilmiş esasında ama buda köşemde durmalıydı. Çabamda bu değil miydi ne kadar zamanımız kaldı ki şu beyhude geçen ahir zamanda? Evladıma ve beni sevenlere bırakacağım tek şey altına imzamı attığım ve bana ait yazılarımdı. Bu yüzden nerden başlanır nasıl başlanır bilmiyordum. Sırf yazma yeteneğimi geliştirmek için günlük bile tutuyorum. Çok severim bu tarz küçük not ve hatırası büyük her şeyi.

Aslında sırf yazma yeteneğim kuvvetlensin diye dersem yalan söylemiş olurum. Çünkü bunu ikinci plana atan bir neden vardı bende hep kendimi bulabildiğim beni anlayan dinleyen her şeyim kalemim kâğıdımdı evvelden. Yalnızlığım vardı hep, herkesin çıkar ilişkisi için dost olduğu bu dünyada yazarların en iyi dostları bulduğunu ve adeta bu dostları bırakmamak için sayfalarca yazıp çizip duyguları deşe deşe hissettirip ortaya romanların çıktığını düşünüyordum. Karanlık gecelerde her biten kitabın ardından dökülen gözyaşlarımın hayatta hiç bir şeyin tesadüf olmamasına inanmamam belki de tırmanışımın en büyük şahidi bu yazma edinimimi ayyuka çıkarmam. Belki de iç yalnızlığım itti beni yazmaya, bu dünyaya ait hissetmedim kendimi ilk başta beceremiyor olmam beni karamsarlığa sürüklemedi aksine daha çok çalışıp en güzeli elde etmek için hırslandırdı. Kalemimin yettiğince beni karşılıksız dinleyen tek şey olan kâğıtları her gün yazılarımla, anılarımla karalıyordum. Karşımda bana süzüle süzüle bakan 8 cilt karalanmış ajandam bakıyor azımsayamazdım bunu. Bunları yazdığım klavyenin her tuşuna ilk defa bir anlamla dokunuyorum,  ilk defa değerli geliyor üzerindeki tuşlar ve o tuşlara basan parmaklar. Bu yazımla utangaçlığımı ve heyecanımı da atıyorum üzerimden yavaş yavaş; küçük de olsa adımlar atıyorum artık cesaretimi toplayıp ben ölsem de beni yaşatacak ilmek ilmek gözyaşlarıyla karaladığım şiir, söz ve yazılarımı bütün gönül dostlarıyla paylaşacaktım herkes yazarçizer herkesin içinde biraz şairlik vardır. Esas mesele bunu herkesin fikrine zikrine ve duygularına sunmaktı bunu yapabileceğimi biliyordum şuan şu tuşlara vuruyor olmam bile bunun kanıtı değil miydi? Derim ve buraya kadar yazmışım.

Kafka “kendimden başka hiçbir eksiğim yok” derken ne demek istemiş, hangi ruh haliyle bunu söylemiş bilmiyorum ama kişisel fikrim kendinden yola çıkmış sosyal bir sorunu irdelemek istemiş olabilir.  Tabi o zamanlar Kafka’yı bildiğimde yok benim sosyal sorunumda yalnızlığım ve iç dünyamda derin yaşayışım kendimden başka herkese koşuyor olduğumun kanıtıymış tebessüm ederek yıllar sonra buldum bu yazımı içimde sızlayan geçmişin verdiği o hoş edayla kısaca sizlere yansıtmak istedim… Yazının ortasında ‘’ Sürç-i lisan ettiysem affola’’ bile demişim gülümsedim sonuna kaydırdım düzenlerken. Evet, sene 2017 gerçekten ettiysem affola.

 Geçmişime saygı Sizlere Sevgilerimle…

Görüşlerinizi Bildirin

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.