Anne Olunca Anlarsın… - SUZAN TELLİOĞLU

13 Mayıs 2019 Pazartesi 02:30

Amerika'nın Filedelfiya eyaletinde, 9 Mayıs 1905 günü Jarvis isimli bir kızın annesi ölür. Annesini çok seven bu kızın üzüntüsü aylarca sürer. Bir türlü alışamaz yokluğuna.  Aradan zaman geçtikçe, hissettiği soğukluğu bir kenara bırakıp annesini sevgiyle anmaya başlar. Her gün mezarına çiçekler bırakır. Jarvis arkadaşlarıyla otururken, bir günü annelere ayırmayı ve o günü kucak dolusu sevgilerle annelere armağan etmeyi önerir. Bu fikri arkadaşları da çok beğenir.  Birlikte hemen kentin belediye başkanının yanına giderler. 
Başkan öneriyi içtenlikle benimser. Daha sonra bu öneri, gazetelere ve yazarlara anlatılarak kısa sürede sonuçlanır. Böylelikle Anneler Günü serüvenimiz burada başlar. 
Amerika Birleşik Devletleri Kongresi, Mayıs ayının ikinci Pazar gününü anneler günü olarak kutlanmasını kararlaştırır. Anneler günü ilk kez 1908 yılında kutlanır. Daha sonra bütün dünyada kutlanmaya başlar. Ülkemizde ilk kez 1955 yılında kutlanmaya başlamıştır. 
"Aslında kendi kendimi sorguluyorum çoğu zaman, yıl da bir kere anneler günü kutlamak bana yetersiz geliyor. Onca emeklerin karşılığı bir güne sığar mı ki diyorum. Düşünsenize;
Daha biz anne karnındayken başlıyor onların mücadelesi.  9 ay karnında taşıyor,  daha kimse bize dokunamadan onlar bizi hissediyor. Geceleri uykusuz kalıyorlar. Her akşam sesimiz kulaklarında, acaba ateşlenir mi, üstünü açar mı? Kaygısıyla uyuyup uyanıyorlar. Annelik bu değil mi?
Çoğu zaman giymeyip giydirmek, yemeyip yedirmek, kendinden önce onu düşünüp koruyup kollamak. Sokağa çıktığımızda eve dönene kadar cam da beklemek. Bir yandan ergenlik telaşemize düşmek. 
Üzüldüğümüzde, sevindiğimizde, hayal kırıklıklarımızda hani önce hep annemize koşarız ya; ona sarılırız sımsıkı. Çünkü o an Her şeyin yoluna gireceğine inanırız.  Onları çok sevsek de bazen onları anlamayız. Hatta onlarında bizi anlamadığını düşünürken; o masum gülümsemesiyle yanımıza gelip pamuk elleriyle bizi sararken, kulağımıza küpe diye taktığı nasihati duyarız: "ANNE OLUNCA ANLARSIN"  
Evet, ben henüz anne olamadım ama geleceğin annesi olarak annemi şimdiden anlamaya başladım galiba. Bir şeylere karar verirken artık onun gözünden de bakmayı deniyorum. Biliyorum ki bir kızın hayatında hayranlık duyabileceği, kendine örnek alabileceği kişidir Anne. Çünkü onlar ne kadar dik durursa bizler o kadar varız!  Onların emeğini kıymetini bilelim. Yaşlanmış dahi olsalar, o pamuk elleri buruşmuş bile olsa, onların saçında ki her bir beyaz da bizim izimiz var.  Bu yüzden aslında ne kadar güzel olduklarını, ne kadar değerli olduklarını her fırsatta söyleyelim.  Bütün annelerimizin “Anneler Günü”nü yürekten kutluyorum. Sizler iyiki varsınız.  Çünkü siz olmasaydınız bizler de olmazdık...

Görüşlerinizi Bildirin

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

YAZARIN DİĞER YAZILARI