• USD 6.3095
  • GBP 8.2946
  • EUR 7.3766

Taş gibi Dökülen Hıçkırık - MÜMTAZ DOĞRU

9 Mart 2018 Cuma 10:13

Uzak baharlar düşledim. Sadece dalga köpüğü ve yaşamın hırslarını unutturan bir güneş… Toprağa, denizlere ve dağlara, her tarafta sadece başka yerlerde olma arzusunu uyandıran, derdime düşman bir güneşi özledim.

Yeryüzündeki yazgımızla savaşmanın galibi değiliz. Bize bu asık suratlı, yaşlı dünyayı sevdiren kim? Çok eskiden, algımızın sadece dünyaya açık olduğu ve dolayısıyla içindeki edilgen kimliğimizi gördüğümüz zamanları hatırladıkça; taş gibi dökülen hıçkırıklarımız un ufak olmakta.

Yerkürenin sabahlarını ve akşamüstlerini sevmedim. Sabırsızlıkla beklenen saatlerin ve saatleri dolduran o korkuların olmadığı, iklimlerin yaşamı eskiten dönüşümlerinden uzaktı düşlerim. Yılların ağırlığı altında ölümlü olan her şeyin iç çekişinden, sonuna yaklaştıkça çoğalan korkularından nefret ettim. Hani o zamanın durduğu, amaçsız ve arzusuz an nerede? Hangi yaşlarda kaybettik yoksa onu kazanmış da değilizdir belki de… Ya düşüşlerin ve hayatın hissettirdiklerine kapalı olan boşluklarımız nasıl doldu ki böyle?

Hiçliğin coğrafyasında başka bir güneşi aradım. Kuşkucu rüzgarların ters yüz ettiği okyanuslarda bilmekten usanmış bir güneşti aradığım. Uyuşturucu ve sakin bir zamansızlıkta, yatmaktan aciz bir ölü olsaydım keşke! Doğuşumun etkisinden kurtulmuş olabilirdim. 

Görüşlerinizi Bildirin

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

YAZARIN DİĞER YAZILARI