‘’TEK BAŞIMA MÜCADELE ETMEM ZOR’’
Devletten aldığı 1200 TL ile geçinmeye çalışan genç kadın, ‘’Bu ay biraz zamlı oldu. Biz parayı yetiştiremiyoruz. Normal okul servisi oraya kadar gitmediği için özel servis tuttum. Benim çocuklarımın psikolojisi bozulmasın diye hala burada okuyorlar. Ev kirası, elektrik, su faturası derken bize para kalmıyor. Çocuklarımın biri ortaokul üç öğrencisi, diğeri ise ortaokul iki öğrencisi. Eğitimleri masraflı. Benim sağlık durumum da iyi değil. Benim ameliyat olmam gerekiyor şu an ama ameliyat olamıyorum. Çünkü bazen yol parası bile bulamıyorum. Tek başıma mücadele etmem, dimdik ayakta durmam zor. 2 tane çocukla tek başınıza ortada kaldığınız zaman, herkes sizi ezmeye kalkıyor. Yetkililer ‘’yardım edeceğiz’’ dedi ve eve kadar geldiler ama hiç kimse yardım etmedi’’ diye konuştu.
‘’BEN MADDİ YARDIM İSTEMİYORUM’’
Muhabirimiz Mert Er’in, ‘’Bu süreçte Valiliğe, kaymakamlığa vb. yerlere başvurdunuz mu?’’ sorusuna ise, ‘’En son benim aylığım kesildiğinde, evimin kirasını ödeyemediğimde Yüreğir Kaymakamlığı’na başvurdum. Bana bir defaya mahsus 200 TL maddi yardım verdiler. Annem, komşularım falan bana yardım ediyor. Devletin bana verdiği yardım parasıyla çocuklarımı okutuyorum, ev kiramı ödüyorum, faturalarımı ödüyorum. Bazen birini ödüyorum diğeri kalıyor. Valiliğe başvurdum, Yüreğir ve Seyhan Kaymakamlıklarına başvurdum. Seyhan Belediye Başkanıyla annem görüşmüş, evin durumunu söylemiş ama yine de hiçbir şey çıkmadı. Gelen, ‘’Biz yine geleceğiz’’ diyor ama bir daha gelmiyorlar. Daha önceden annemle birlikte burada kalıyorduk. Şikâyet olduğu için çıkmak zorunda kaldık. Daha önceden gelen memur, ‘’Burada yaşanmaz’’ dedi ve gitti. Bize o zaman 400 TL maddi yardım vermişlerdi. Ben maddi yardımında değilim. Bir gün aç, bir gün tok bir şekilde geçiniyoruz. Evin tadilatını istiyorum. Yıllar önce vali yardımcısıyla görüştüm, ‘’Tamam geliriz, yardım ederiz’’ dedi ama kimse gelmedi. Yağmur yağdığı zaman yerler ıslanıyor. Soba yok, ısınamıyoruz’’ ifadesini kullandı.
‘’BENİ AYAKTA TUTAN ANNEM VE ÇOCUKLARIM’’
Yetkililerden 6 – 7 senedir yardım beklediklerini belirten genç kadın, ‘’Ne gelen var, ne giden. Kaç kişi geldi, ‘’Evinizi yapacağız’’ dedi, pencere ve kapıların ölçülerini alıp, ‘’Tamam, biz geleceğiz’’ deyip, gitti ve bir daha gelmediler. İnsanın gururuyla, onuruyla oynuyorlar. Yukarıya bakınca gökyüzü görünüyor. Çadır koyduk ama o da dayanmıyor. Yağmur yağdığı zaman, olduğu gibi evin içine giriyor. Annemin evi yapılırsa, ben de kiradan kurtulurum ve devletin verdiği maaşla geçinebilirim. Ben şu an devletten maaş alıyorum ama bana yetmiyor. Annem, babamdan dolayı 450 TL maaş alıyor ama ona da yetmiyor. Elektriğimiz ve suyumuz kesik. Çalışacak durumda da değilim. Çalışacak durumda olsam devletin verdiği maaşı kestirir, kendim çalışırım. Ama çalışacak durumum yok. Ben şu an hastaneye gitsem direk ameliyata alırlar. Ameliyat olamıyorum çünkü annem de hasta. Bana bakacak kimse yok. Hayırseverler kaç defa geldi, ‘’Halledeceğiz’’ dediler ama onlar da yardımcı olmadı. Benim artık umudum kalmadı, tükendim. Beni ayakta tutan annem ve çocuklarım. Onlar için yaşıyorum’’ diye konuştu.