Tırnaklar
ciddi hastalıklar ve sağlık problemleri hakkında önemli bilgiler
verebilmektedir. Bu nedenle hem ailelerin hem de doktorların çocukların
tırnaklarını inceleme konusunda dikkatli olması gerekmektedir. Tırnak bulguları
bazen bir sendromun veya cilt hastalığının habercisi olabilmektedir. Fakat
çoğunlukla çocuklarda ve bebeklerde tırnak bozuklukları; normal
sayılabilecek fizyolojik değişiklikler olarak ortaya çıkar, kendiliğinden gerileyebilir.
Bu durumlarda ileri araştırma veya tedavi gerekmediği bilinmeli; ebeveynler de
bu konuda bilgilendirilmelidir.
Tırnaktaki farklılıklar doğuştan gelen hastalıkların habercisi
olabilir
Tırnak
gelişimi bebek anne karnındayken dokuzuncu haftada başlayarak, beşinci aya
kadar sürmektedir. Çocuklarda tırnak hastalıkları doğuştan veya sonradan olmak
üzere ortaya çıkabilir. Doğuştan olan hastalıklar bebek ilk doğduğunda yapılan
ilk muayenede fark edilebilmektedir. Bu, sendromik bir durumun veya organ sistemlerini
tutan bir hastalığı gösterebilir. Sonradan kazanılmış tırnak hastalıkları ise
yetişkin kişilere benzemekle birlikte bazı farklılıklar da söz konusu
olabilmektedir. Halk arasında tırnak mantarı olarak bilinen onikomikoz ile
tırnak tümörleri buna örnek olabilir.
1- Beau çizgiler: Beau
çizgiler yenidoğan dönemindeki bebeklerin çoğunda ilk ay görülebilen bir
durumdur. Bu çizgiler bebek 3-4. aylara geldiğinde kaybolur. Ancak daha büyük
çocuklarda bu çizgiler oyun sırasında bir travma, ateşli hastalıklar, "El-
ayak- ağız hastalığı"nda belirti olarak çıkabilmektedir. Bunun yanında
kemoterapi alan çocuklarda da Beau çizgileri görülebilmektedir.
2- Kaşık tırnak: Genelde
tırnak yüzeyinde incelme, yumuşama ve düzleşmeyle karakterize olan bu durum
yenidoğan döneminde normaldir. Fakat bebek büyüdüğünde tırnak düzelir. Süt
çocuklarında ve daha büyük çocuklarda bunun görülmesi demir eksikliği anemisi
şeklinde bir kansızlığın belirtisi olabilir.
3- Onikoşizi: Genelde
el ve ayak başparmaklarında görülen tırnak ucunun tabakalar halinde
yarıklanması yani onikoşizi durumu da çocuğun başparmağını emmesiyle olabildiği
gibi, ortam neminden de kaynaklanabilmektedir.
4- Periungual siğil: Altı
yaş altı çocuklarda el tırnaklarında human papilloma virüsün tetiklediği
siğiller çok sık olmaktadır. Siğiller tırnak çevresinde gelişmektedir. Tırnak
yeme alışkanlığı ile hastalık tetiklenmektedir. Hastaların üçte birinde
hastalık kendiliğinden gerilemektedir. Yine de lezyonun yayılımını ve ağrı
oluşumunu engellemek için tırnağa sürülebilen keratolitik özellikte ilaçlarla
tedavi yapılması gerekmektedir.
5- Tırnak mantarı: 18 yaş
altında, ergenlik dönemi çocuklarında sık rastlanan tırnak mantarı hava
almayan, dar ayakkabılar giyildiğinde ortaya çıkabildiği gibi; kötü hijyen
nedeniyle de olabilir. Bunun yanında eğer çocukta bağışıklık sistemine yönelik
bir hastalık varsa da tırnak mantarı meydana gelebilmektedir. Tırnak plağının
sarı renk değişimi, tırnak ucuna doğru kalınlaşma, tırnak dokusunda ayrılma ve
tabakalanmalar görülür. İlk tercih edilen tedavi şekli tırnağa uygulanan mantar
önleyici cila ve kremlerdir. Tedavi uzun sürelidir.
6- Tırnak etrafı enfeksiyonu: Küçük
çocuklarda, genelde parmak emmenin tetiklediği, tırnak etrafındaki yumuşak
dokuda, genelde bakterilerden kaynaklanan enfeksiyon bulunmaktadır. Enfeksiyon
nedeni ile o bölgede kızarıklık, ağrı ve şişlik bulunur. Apse gelişimi çocukluk
yaş grubunda nadir olmaktadır. Fakat dokuda apse geliştiği zaman genelde drene
edilip boşaltılması gerekmektedir.
7- Tırnak yeme (Onikofaji): Kronik
tırnak yeme sorunu çocuklarda stres yaratan anksiyete bozuklukları ve
obsesif-kompulsif bozukluklarla ilişkili olabilir. Tırnak yeme sonrasında
tırnaklarda kalıcı kısalma ve doku hasarlanması sonucu enfeksiyon gelişimi
görülebilir. Bu durumda çocuklarda etken stres faktörleri ortadan
kaldırılmalıdır. Tırnak düzgün kesilip bakımı iyi yapılmalıdır. Şüpheli
durumlarda, eğer obsesif -kompulsif bozukluk tespit edilmişse farklı tedaviler
gerekebilir.
8- Batan ayak tırnağı (Onikokriptozis): Tırnak
dokusunun yan tarafları derinin içine doğru gömük vaziyettedir. Bebek ve süt
çocuklarında fizyolojik bir durum olup genelde tedavi ve müdahale
gerekmemektedir. Daha büyük çocuklarda; tırnakların yanlış kesimi, sıkı
ayakkabılar, aşırı terleyen ayaklar batan ayak tırnağına neden olabilir. Tedavi
seçimi batmanın derecesine bağlı olarak ilaç tedavisi veya cerrahi yöntem
olarak yapılabilir.